Waar eigenlijk zelden over gesproken wordt

Het is een keiharde realiteit die we het liefst uit de weg gaan. De dood. Voor mij persoonlijk is het iets waar ik niet te lang bij stil wil en kan staan, maar waar ik wel zo nu en dan over nadenk. De dood is iets waar weinig over gesproken wordt. Aan de ene kant is dat logisch; Het is namelijk niet het meest eenvoudige onderwerp. En waarom zou je nu al nadenken over het einde terwijl je nog een heel leven voor je hebt? Maar misschien is het juist belangrijk dat er wél over gesproken wordt. Dat hoeft niet per se met een borrelhapje op een drukke verjaardag, maar wel met je naasten.

Maak de dood bespreekbaar

Na het overlijden van mijn opa en oma heb ik als jong meisje van tien op mijn computer een document aangemaakt met daarin mijn wensen. Nu ik daar aan terugdenk vind ik het best bijzonder dat ik daar op zo’n jonge leeftijd al mee bezig was. Blijkbaar had de dood een diepe indruk op mij gemaakt. In het document staat informatie over genodigden, bloemen, de muziek tot aan de gewenste ambiance. Hoe verdrietig het ook is, je weet nooit wanneer het leven voorbij zal zijn. Natuurlijk hoop ik dat ik samen met de mensen om mij heen de honderd mag halen, maar als we realistisch zijn weten we allemaal dat dat hem niet gaat worden en dat de dood nu eenmaal iets is wat bij het leven hoort.

Het document werk ik eens in de zoveel tijd bij. Vaak gebeurt dat per toeval als ik het document weer eens tegenkom. Zoals nu was het alweer anderhalf jaar geleden dat ik het voor de laatste keer had bijgewerkt. Ik besloot de muziek weer eens te beluisteren en ja, dan schiet je soms vol bij het beeld wat je dan in je hoofd krijgt van je eigen crematie. Hoewel het niet mijn favoriete onderwerp is ben ik van mening dat het goed is om er soms toch even bij stil te staan. Niet alleen voor jezelf maar ook voor de mensen om je heen. Als er onverwacht iets gebeurt wil ik mijn familie niet opzadelen met allemaal moeilijke keuzes. Zo ben ook ook groot voorstander van een inschrijving in het donorregister en wil ik eigenlijk ook een wilsverklaring. Daarmee neem je eigenlijk de moeilijke keuzes uit handen, indien ze zich voordoen.

Praten over de dood wordt vaak gezien als een taboe, maar waarom zou je niet gewoon kunnen praten over iets waarvan we zeker weten dat het ooit zal komen? Ik denk dan maar zo; Nu kan je het er nog met elkaar over hebben. Op het moment dat je het er over wilt hebben kan het waarschijnlijk niet meer…

Denk jij wel eens na over de dood?Disclaimer