Twee verschillende werelden

Zo’n vakantie is voorbij voordat je het weet. Vijf dagen geleden zijn we teruggekomen van onze vakantie in het zonnige Marrakech, Marokko. Echter voelt het alsof we al twee weken terug zijn. Het leven hier en daar verschilt enorm van elkaar. Nu voelt een vakantie sowieso al anders dan het normale dagelijkse (meestal gehaaste) leven van thuis, maar het leven in Marokko heeft indruk op me gemaakt en me aan het denken gezet.

Daar word je wakker met het geluid van vogeltjes, is je enige zorg te bedenken welk boek je die dag meeneemt naar het zwembad en wat je gaat lunchen die dag. Als je met busje van het hotel naar Marrakech gebracht wordt, zie je langs de weg gebouwen die moeten fungeren als huizen; zonder daken, omgeven met spullen die wij in Nederland troep zouden noemen. Het kleine jongetje met wie ik handjeklap deed, wilde alleen maar dat kleine stukje Sultana dat ik nog overhad. De drie jongetjes die we tegenkwamen in de woestijn stonden op de uitkijk voor ‘rijke’ toeristen aan wie ze een zelf gemaakt armbandje konden geven van palmbladeren; in de hoop daar een paar Dirham voor terug te krijgen.

Hier word je wakker van je wekker, sta je op en begin je aan de bezigheden voor die dag. Boodschappen doen, wasjes draaien en nog meer dingen die moeten gebeuren. We rijden rond in onze mooie auto, kopen alles wat we nodig denken te hebben en zetten ook nog even de nieuwste iPhone op ons verlanglijstje. Als de dag bijna voorbij is besef ik me dat ik nog veel meer tijd had willen hebben. Ik heb nog vijftig minuten beeldmateriaal van Marokko waar ik een leuke video van moet knutselen en nog honderden foto’s uit te zoeken. Maar misschien nog wel het belangrijkste; ik wil nog een aflevering van Gilmore Girls kijken.

Op vakantie las ik het boek ‘Nooit meer te druk’, van Tony Crabbe. Dat boek (uitgebreide review volgt later, voor nu: ge-wel-dig boek), samen met mijn ervaringen in Marokko, hebben er voor gezorgd dat ik wil proberen om meer bewust en dankbaar te zijn. Want dat mag best! Wij hebben tenslotte de mogelijkheid om op vakantie te gaan en om een prachtig resort te kunnen betalen. Het merendeel van de mensen daar heeft die luxe niet. Wat voor ons ‘een paar euro’ is, wordt daar ervaren als een geschenk uit de hemel.

Het zijn twee verschillende werelden. Rijk en arm. Leven en overleven.

Gerelateerde artikelen

Reacties

Laat je ook een reactie achter?

  • Iris

    Wat een verschil kunnen die werelden zijn hè? Dan besef ik me daarna nog meer hoe fijn we het eigenlijk hebben hier en hoeveel mogelijkheden we hier hebben. Toch vind ik die rust ook wel heel fijn en dat niet alles altijd moet. Vooral dat moeten vreet me soms echt op. Natuurlijk moeten we dingen, maar we leggen onszelf ook zo veel op. Daar probeer ik nu wat meer op te letten, niet alles moet.

    Reageer...
  • annouska

    Ik heb altijd het gevoel dat de wereld van vakantie zo anders is dan als je weer thuis komt. Of je nou in een vakantiehuisje in Nederland bent of op Bali of zoals jullie in Marokko. Het leven staat even stil en genieten staat voorop.

    Jammer dat het leven ineens weer gaan vliegen en genieten vaak wat naar de achtergrond verschuift als je terug komt van vakantie.

    Reageer...
  • Britt

    Wat heb je dat mooi geschreven,

    Reageer...
Laat een reactie achter

In samenwerking met
  • Interesse in een samenwerking?