622
4

Reminders voor 2018; Happy New Year!

Een nieuw jaar. Een nieuwe dag. Een nieuw begin. Gek hoe het ieder jaar toch weer als zo’n ‘ding’ voelt, terwijl vandaag eigenlijk niet heel veel anders is dan gisteren. Desalniettemin: Happy New Year!! Dat het maar een mooi jaar mag worden vol liefde, gezondheid en leuke dingen. Mijn oudejaarsavond bracht ik bingewatchend door op de bank met mijn vriend en een oliebol erbij. Net voor de feestdagen begonnen we aan de serie Victoria, waarvan op dit moment twee seizoenen zijn, en gisteren keken we alweer de laatste aflevering. Als je houdt van kostuumdrama’s zoals The Crown en Downton Abbey, dan is de serie Victoria zeker een aanrader!

Geen goede voornemens, wel een aantal reminders

Het jaar waarin ik gediagnostiseerd werd met diabetes type 1 was voor mij het jaar waarin ik stopte met het maken van goede voornemens. Het is goed om doelen voor jezelf te stellen, maar eigenlijk zou je daar geen jaarwisseling voor nodig moeten hebben. Omdat er in een jaar tijd veel kan gebeuren en je daar op voorhand geen weet van hebt, stel ik nu liever doelen voor de korte termijn. In sommige situaties moet je natuurlijk wat verder vooruit kijken, maar ik begin er steeds beter in te worden om slechts een paar weken vooruit te kijken, in plaats van maanden. Daarom geen goede voornemens en/of doelen voor het jaar 2018, maar wel een aantal reminders die dit jaar nog wel een aantal keer van pas gaan komen. Handig om op terug te kunnen vallen.

Het hoeft niet allemaal perfect

Met de oplevering van ons nieuwe huis in zicht ben ik in mijn hoofd al aan het verhuizen, alles aan het inrichten en kan ik niet wachten totdat het zover is! Maar tegelijkertijd ben ik ook ‘bang’ om mijzelf kwijt te raken. Figuurlijk gezien dan, hoewel het mij eigenlijk niet zou verbazen als ik echt verdwaal, gezien de grootte van het huis. Tijdens de laatste kijkdagen merkte ik het al: terwijl ik door het huis wandel ben ik blij, trots en dankbaar, maar wordt dat al snel overschaduwd door een badkamertegel die niet netjes afgesneden is of een mopperende vakman die van alles aan te merken heeft op de afwerking van het huis. In mijn ideale wereld is alles perfect, tot in de puntjes. Dus dat die ene badkamertegel dan niet netjes is, kan ervoor zorgen dat ik alleen daar nog maar oog voor heb en de rest van het huis vergeet. Daarom de eerste reminder: het hoeft niet allemaal perfect!

Wees dankbaar

Het is iets waar ik mijzelf steeds vaker op betrap: het altijd maar meer willen. Het is een gewoonte geworden om op social media screenshots maken van potentiële vakantiebestemmingen, meubels voor in huis en ander moois. Om deze vervolgens toe te voegen aan het lijstje met ‘dingen die ik nog niet heb, maar wel wil hebben’. En zo’n lijstje wordt dan in een korte tijd erg lang kan ik je vertellen. Terwijl, als je er op een nuchter moment nog eens naar kijkt, je tot het besef komt dat het opsommen van wat je niet hebt, je niet gelukkig maakt. En je ook negentig procent van de lijst bij nader inzien toch niet echt nodig lijkt te hebben. Doordat het gras bij de ander altijd groener lijkt te zijn, vergeet ik soms om dankbaar te zijn en mij te realiseren dat het een aardige prestatie is om te hebben wat wij nu hebben. Zeker omdat dat niet voor iedereen vanzelfsprekend is.

Je kunt niet alles doen

Als ik een idee heb, hoe ambitieus en onmogelijk soms ook, ga ik daar in mijn hoofd helemaal op door. Soms lukt het om het weer los te laten; anders had ik nu al drie boeken uitgebracht, zeven verschillende webshops gehad en was ik misschien hartstikke rijk, maar soms houdt zo’n idee mij ook dagen of zelfs weken in de ban en eindigt dat meestal in groot verdriet. Zo ook afgelopen vakantie, tussen Kerst en oud en nieuw. Ik had elf vrije dagen. Tijd om te lezen, lekker te lanterfanten, dingen doen die al wekenlang op zich hadden laten wachten. En op vrijdag, de eerste dag van de vakantie, haalde ik het in mijn hoofd dat het op 1 januari helemaal anders moest.

De website, waar je nu dit artikel leest, moest een flinke makeover krijgen. Niet per se aan de voorkant, maar vooral aan de achterkant. Minder code, een volledig andere manier van responsiveness en verbetering in performance. Het is gelukt, maar niet zonder slag of stoot. Precies een week later lag ik verdrietig in bed, want ik was er wel weer een beetje klaar mee eigenlijk. In het begin was het leuk om elke nacht door te werken tot twee uur, allerlei nieuwe dingen te leren en te zien hoe tijd en energie resulteerde in iets moois. Maar na zeven dagen begon het steeds meer als werk te voelen, in plaats van vakantie, en had ik ook wel verwacht dat het inmiddels klaar zou zijn. Tenzij je alles tot in de puntjes perfect probeert te doen (zie bovenstaand), want dan ben je nooit klaar én nooit tevreden. Daarom: het is oké om ideeën te laten varen en om niet alles aan te grijpen. Het hoeft niet allemaal, het hoeft niet nu en het hoeft niet perfect.

Wat zijn jouw doelen, goede voornemens en reminders voor 2018?