Een nieuwe naam voor mijn blog; waarom?

Al van jongs af aan ben ik druk in de weer met websites. Urenlang kon ik achter mijn computer zitten en bezig zijn met het verbeteren van al mijn kleine mini websites die er toentertijd waren. Ongeveer drie en een half jaar geleden was ik op zoek naar een uitdaging voor mezelf. Iets waar ik mijn tijd mee kon vullen, iets om mij volledig op te storten. Het hebben van een eigen blog en website is altijd iets geweest dat was blijven knagen en daarom besloot ik TijgertjeRawr op te richten: mijn hobby project waar al snel meer tijd in ging zitten dan eerst gedacht.

Kleine meisjes worden groot en zo werd ook mijn blog elke dag een stukje groter, en volwassener. Maar ondanks dat het mijn grote trots is, merkte ik eind vorig jaar dat het mij soms ook tegen begon te staan. Ken je dat gevoel dat je iets bereikt hebt, maar dat je je er stiekem ook een beetje voor schaamt? Dat had ik regelmatig. In het begin van die fase was ik nog wat zoekende; want wat was de oorzaak van dat gevoel? Was ik misschien uitgekeken op mijn blog, was het nieuwe er vanaf? Of was er misschien een andere reden?

En toen viel het kwartje

De naam. Want wat had ik daar een complex tegen ontwikkeld! Steeds vaker en vaker merkte ik dat ik de naam TijgertjeRawr verafschuwde. Niemand begrijpt de naam (logisch ook), het klinkt als een gek bedacht iets van de basisschool en het is ook nog eens lastig uit te spreken. Als een collega of een kennis mij vroeg wat de naam van mijn blog was zodat ze een kijkje konden nemen, dan schreef ik het wel even op, of typte ik het in. Alles om die confrontatie te vermijden.

Toen het kwartje eenmaal gevallen was ben ik na gaan denken over een nieuwe naam. En ik kan je vertellen dat dat écht heel lastig was. Niks is namelijk goed genoeg. En als je dan eindelijk een goede en passende naam hebt, dan is of het domein al bezet, óf denk je er een week later weer totaal anders over. Ze zeggen niet voor niets: als je ergens naar op zoek bent, dan vind je het meestal niet. En daarom liet ik het maar even voor wat het was..

Wish Flower; de geromantiseerde paardenbloem

Totdat ik opeens de naam Wish Flower tegenkwam: de geromantiseerde naam voor een paardenbloem. Prachtig! Er zijn verschillende redenen waarom ik gekozen heb voor de naam, die al snel wat zweverig en cliché zullen klinken, maar daardoor niet minder betekenis hebben voor mijzelf. Short story; in het leven kom je soms voor aangename maar ook minder aangename verrassingen te staan. In de periode waarin ik begon met mijn blog stond ik zelf voor de keuze: wat ga ik doen met mijn leven? Ga ik wegkwijnen omdat ik het allemaal niet meer weet? Of ga ik alles uit mezelf halen om er het beste van te maken? Iets meer dan twee jaar geleden stond ik voor zo’n zelfde keuze. En of we het nu willen of niet; dat blijft zich herhalen. We laten ons meenemen door de wind, net zoals het nootje (pluisje/zaadje) van een wish flower dat doet.

As you do not know the path of the wind, you must motivate and allow yourself to grow in places you might not even know they existed.

Het voelt goed om een ‘nieuwe identiteit’ te hebben. Zeker na maandenlang broeden op een nieuwe naam en de nodige voorbereidingen, ben ik blij dat het moment nu daar is!

Welkom op mijn ‘nieuwe’ blog: Wish Flower! :)