Mijn gedachten bij de griepprik

Gisteren was een hele vreemde dag. Zo’n dag waarvan je snel hoopt dat die weer voorbij is. Bijna alles wat mis kon gaan ging mis en toen stond ik ook nog eens na werktijd voor een gesloten huisartsenpraktijk. Deur dicht, lichten uit. Ben ik wel op de goede plek? Ik weet 100% zeker dat ik de griepprik vandaag tot 19:00 kon halen! Goede adres? Ja. Oh wacht. Donderdag 29 oktober. Serieus?! Stond ik daar…

Speciale indicatie = griepprik

Ik kan het mij nog goed herinneren. Ongeveer drie weken geleden kreeg ik een brief van mijn huisarts met een mededeling die best even binnen kwam.

U komt in aanmerking voor een vaccinatie tegen de griep. Deze is voor alle personen vanaf 60 jaar en mensen met een speciale indicatie.

Omdat ik nog geen seconde nagedacht had over de griepprik kwam het een beetje onverwachts. Griepprik, hallo ik ben 24? Oh wacht. Ik heb een speciale indicatie… Alsof je in een hokje gepropt wordt. Zwak. Minder kans op overleving. Hoger risico. Brrr. Als ik er op zo’n manier weer aan denk word ik er weer helemaal kriebelig van. Uiteindelijk is het natuurlijk alleen maar fijn dat ik de griepprik krijg, maar op dat moment werd ik weer even herinnerd aan het feit dat het nu allemaal anders is dan een jaar geleden.

Ik zal nooit meer een chirurg kunnen worden

Als klein meisje op de middelbare school had ik bedacht dat ik geneeskunde wilde studeren. Arts worden, mensen beter maken! Ik koos voor het profiel natuur en gezondheid en zou via de HBO verpleegkundige opleiding door kunnen stromen naar de Universiteit. Totdat die omweg opeens niet meer mogelijk was. Bij nader inzien denk ik ook dat ik dat nooit had gehaald, maar dat terzijde. Een paar weken terug zijn mijn vriend en ik begonnen aan Grey’s Anatomy en die televisie serie is zo leuk! We zijn pas bij seizoen twee, dus alsjeblieft geen spoilers! Elke aflevering draait om het redden van mensenlevens en soms dan krijg je opeens zo’n gedachte die door je hoofd flitst. Ik zal nooit meer een chirurg kunnen worden. Niet dat ik dat van plan was hoor, maar al mocht ik dat willen, kan dat niet meer en soms is dat best vervelend om te beseffen.

Het hoort erbij. Ik zal de komende jaren nog van alles voor een eerste keer ervaren en denken. Ongetwijfeld zal ik bij nog een aantal beroepen beseffen dat ik dat nooit meer kan doen en zal ik nog wel vaker de stempel ‘speciale indicatie’ krijgen. Vanavond ga ik na werktijd wéér naar de huisartsenpraktijk voor de griepprik (nu echt) en mag ik morgen weer op bezoek bij de internist voor mijn tweede HbA1c uitslag, spannend!

Hebben jullie ervaring met de griepprik?