4200
39

Maatje 36; Levende kleerhangers, excuse me?

Toen ik gisteren via een tweet van Sabine terecht kwam op de blog van Bianca begon mijn bloed een beetje te koken. Hoewel ik het artikel, een ode aan maatje 36, erg sterk, eerlijk en ook wel een beetje lief vond, schrok ik heel erg van de uitspraken die in het artikel verwerkt waren. Franska Stuy, hoofdredactrice van de Libelle, heeft namelijk gisteren toegegeven dat ze op de redactie van Libelle, regelmatig foto’s van modellen met maatje 36 photoshoppen om ze zo wat dikker te maken, met een rare achterliggende gedachte.

Volgens Franska Stuy is kleding in maatje 36 gemaakt voor ‘levende kleerhangers’. Een vreemde uitspraak. Je hoort mij toch ook niet zeggen dat kleding in maatje 48 gemaakt is voor levende frituurpannen? Doe eens even normaal. Ook zegt ze het volgende:

Ik wil geen ‘graten’ in het blad, alleen vrouwen waar mijn lezeressen zich thuis bij voelen. Als modellen te mager zijn, laat ik er dus wat ‘spek’ bij shoppen. Bij de armen, benen, of sleutelbeenderen. Ik maak ze niet dik, maar gezond. Het gebeurt elke week wel.

Volgens Franska ben ik dus ongezond (fair enough, dat vind het voedingscentrum ook), een gratenbaal en dan ook nog eens een levende kleerhanger. Vorig jaar deelde ik al een aantal keer mijn mening over afvallen en aankomen. Omdat ik zelf ervaar hoe lastig het is om aan te komen, zijn dit soort opmerkingen best wel kwetsend. We wonen dan wel in een vrij land waar we kunnen zeggen wat we willen, maar waarom kunnen we elkaar niet gewoon accepteren en lief zijn voor elkaar. Houd dit soort opmerkingen gewoon voor je.

Maatje 36 is niet altijd een keuze

Wat ze waarschijnlijk vergeet, is dat ik, en vele andere met mij, ook gewoon een mens ben van vlees en bloed en dat ik vrij weinig over mijn eigen bouw te zeggen heb. Ja ik heb maatje 36 (soms zelfs 34) en dat is echt niet altijd een pretje. Zo zag ik laatst bij Steps een prachtig rood jurkje, echt om verliefd op te worden! Vol enthousiasme liep ik met een maatje XS naar de paskamer en toen ik mezelf in de spiegel bekeek was dat enthousiasme direct weg. Het jurkje was veel te groot! Nou ja, of anders gezegd. Ik ben veel te klein!

Maatje 36; Levende kleerhanger, excuse me?Kan ik daar iets aan doen? Nee. Als je ziet wat ik het afgelopen jaar naar binnen heb gewerkt zou je denken dat ik inmiddels maat 50 zou dragen. Om vervolgens uitgemaakt te worden voor ‘levende kleerhanger’ of ‘gratenbaal’ vind ik dan ook niet echt aardig. Het is niet alsof ik iets aan mijn eigen lichaamsbouw kan veranderen.

Wat is jullie mening hierover?