Lanterfanten; druk zijn zonder druk te zijn

De afgelopen week heb ik mij op onbekend terrein begeven. Iets waar ik normaal gesproken heel slecht in ben en zelfs een beetje kriebelig van word, is opeens het nieuwe normaal. Waar ik voorheen voor elke dag al helemaal uitgedacht had wanneer ik wat wilde doen, was dat de afgelopen week niet het geval en stond er maar één ding op ‘de planning’: lanterfanten.

Een last van mijn schouders

Iets meer dan twee weken geleden had ik mijn laatste werkdag. En omdat de wereld een beetje op zijn kop staat, was ik bang dat ik daarna in een diep gat zou vallen. De onzekerheid van de wereld en alle zorgen die daarbij komen kijken, kunnen best overweldigend zijn. En voor je het weet ziet je te kniezen op de bank. Maar het tegenovergestelde gebeurde. De eerste week was een beetje onwennig. De tweede week voelde bevrijdend. 

De ene dag was ik productief en kon ik zonder moeite van activiteit naar activiteit gaan, en de andere dag was ik iets minder productief en vond ik dat eigenlijk ook wel hartstikke prima. In mijn agenda zijn de eerste zeven weken van de thuiswerk / corona periode gevuld met van alles. Nu, in week negen, is het leeg, met her en der een afspraak. Voor sommigen is dat misschien normaal. Maar voor mij voelt het een beetje onwennig om op gevoel, ad hoc, pas te bedenken wat ik wil doen en waar ik zin in heb. 

Druk zijn zonder druk te zijn

Dat betekent niet dat ik de hele dag op de bank hang. Integendeel zelfs. Het liefst heb ik nog steeds morgen een nieuwe baan, waar ik hard mijn best voor doe. Maar dat is nu eenmaal niet iets waar je je 24/7 op kunt focussen. En er is veel wachttijd. Daarom ben ik in de tussentijd nog steeds een bezig bijtje die het lastig vindt om stil te zitten. En dankzij de vrijheid en de tijd die ik heb, kom ik er steeds meer achter waar ik eigenlijk druk mee wil zijn. Je hoort wel eens het verhaal dat iemand zichzelf pas echt goed leert kennen tijdens een solo wereldreis, toch? Acht weken thuis, in combinatie met social distancing werkt ook goed, kan ik je vertellen.

“The routines you are able to maintain during a crisis are the ropes you will use to pull yourself through, back to yourself.”

Een tijdje terug deelde ik al een aantal kleine dingen die mij de afgelopen tijd gelukkig hebben gemaakt. En daar kan ik er weer een aantal dingetjes en ‘levenslessen’ aan toevoegen!

Waar ik gelukkig van word

Zo ben ik erachter gekomen dat het voor mij belangrijk is om ergens naar uit te kunnen kijken, hoe simpel het soms ook kan zijn. En dan bij voorkeur iets wat je niet helemaal in eigen hand hebt, zoals een etentje met vrienden. Zo voelt een week nooit helemaal leeg. Waar ik ook achter ben gekomen is dat kaartjes en cadeautjes écht heel waardevol zijn. De afgelopen weken heb ik een aantal kaartjes en cadeautjes ontvangen (en verstuurd), en dat zorgde voor een enorme lach op mijn gezicht. Het is zoiets kleins, maar kan van zoveel betekenis en waarde zijn! 

Ook ben ik mij gaan realiseren hoeveel voldoening het geeft om goed voor jezelf te zorgen. Wat begon met yoga en stoppen met roken; is nu uitgegroeid naar vaker hardlopen, workouts voor de televisie, het eten van meer fruit, en ook betere bloedglucosewaarden! Het klinkt misschien gek, maar de spierpijn geeft écht een goed gevoel! Het duurt altijd even voordat je resultaat ziet. Maar je krijgt in ieder geval de bevestiging dat je iets hebt gedaan. En dat zie ik bijvoorbeeld ook terug in andere bezigheden waar ik de laatste tijd meer mee bezig ben: het bakken van brood (en andere lekkernijen), het onderhouden van mijn huisje, veel tijd en liefde besteden aan mijn planten en planten to be, etc. Het hoeft niet allemaal in één keer perfect. Het proces an sich kan soms zelf al fijn genoeg zijn!

Heb jij ook een nieuwe kant van jezelf ontdekt in deze gekke periode?