734
4

Jezelf staande houden in een wereld vol lawaai

Als je in de stad woont weet je waarschijnlijk als geen ander dat het een uitdaging is een plek te vinden waar geen geluiden zijn. Alles leeft, alles beweegt en alles maakt geluid. We worden steeds drukker, sneller en vinden steeds minder rust, en stilte. We leven in een wereld vol lawaai.

Stilte in jezelf

Stilte is subjectief. Voor de één betekent het letterlijk stilte, als in het ontbreken van geluiden terwijl het voor de ander een state of mind is: stilte in jezelf. Het hebben van een rustpunt waarop je kunt terugvallen waardoor je je kunt afsluiten voor de rest van de wereld. Het is een kunst om dat rustpunt te vinden. Hoewel het nooit vastgesteld is en het soms ook een beetje op een trend begint te lijken, herken ik mij erg in de omschrijving van een hoogsensitief persoon. Typerend voor deze groep mensen is dat het afsluiten van prikkels lastig, dan wel onmogelijk is. Dat rustpunt, de stilte in jezelf is iets wat ik wil hebben, maar wat héél erg lastig is.

Mensen verliezen hun concentratie tegenwoordig na acht seconden – in het jaar 2000 was dat nog twaalf seconden – terwijl de gemiddelde goudvis, die zich zoals algemeen bekend veel lager in de voedselketen ophoudt, negen seconden haalt.

Noem het hoogsensitief, misofonie, een lage irritatiegrens of een concentratiestoornis. Ik weet het niet. Wat ik wél weet is dat ik het lastig vind om mijn aandacht erbij te houden als ik word afgeleid door geluiden en/of bewegingen van anderen. Of het nu iemand is die een appel eet, de hele tijd aan zijn of haar horloge zit te friemelen of door zijn timeline aan het scrollen is; als het eenmaal mijn aandacht heeft opgeëist, is het lastig om deze weer terug te krijgen. En daarom verlang ik soms intens naar stilte en rust. Waar de meeste mensen de televisie of radio aanzetten als ze alleen thuis zijn, zet ik het allerliefst alles uit, óf luister ik naar ontspannende klassieke muziek.

Op zoek naar stilte met Erling

De Noorse avonturier Erling Kagge stelt zichzelf in het boek Stilte drie vragen: Wat is stilte? Waar kun je het vinden? En waarom is het nu belangrijker dan ooit? Volgens Erling is het een uitdaging om jezelf staande te houden in een wereld vol lawaai. Daarom doet hij drieëndertig pogingen om de antwoorden te vinden op de drie vragen. Persoonlijk had ik verwacht dat het boek veel praktische informatie/gedachten zou bevatten, die je zelf in het dagelijkse leven kunt toepassen. In plaats daarvan waren het veel verwijzingen naar filosofen en andere schrijvers, waardoor het op sommige momenten iets te zweverig was. Wel heeft het boek me aan het denken gezet; ik hoef niet per se op zoek te gaan naar letterlijke stilte (wat ik nu vaak doe), maar naar een stilte in mijzelf.

Hoe kom jij tot rust? Wat betekent stilte voor jou?