Het vogeltje dat tegen het raam vloog

Het grootste gedeelte van de tijd zit ze verdwaasd en nieuwsgierig om zich heen te kijken. Als ik langsloop, dan hopt ze snel een beetje naar de binnenkant van haar zitstokje, want ondanks dat wij hartstikke lief voor haar zijn, vindt ze ons nog steeds hartstikke eng. Om de zoveel tijd laat ze even iets van zich horen. De ene keer in de vorm van zacht getjilp, de andere keer in de vorm van iets wat op een paniekaanval lijkt. Ze is ontzettend schattig maar tegelijkertijd ook (nog) erg vermoeiend.

Hoe het allemaal begon

Vorige week donderdag zat ik samen met mijn collega’s in de bedrijfskantine om iets te bespreken. Opeens hoorde we een klap en zagen we dat er een klein dwergpapegaaitje tegen het raam was gevlogen. Omdat we niet zeker wisten of het dwergpapegaaitje op de grond was gevallen besloten we buiten een kijkje te nemen en vonden we haar angstig op een betonnen balk boven de parkeerplaatsen. Tsja, en wat doe je dan…? Het leek op zich goed met haar te gaan, ondanks dat ze overduidelijk ver weg van huis en een tikkeltje verwilderd was. Ze was vooral heel erg bang. Waarom weet ik niet, maar ik voelde mij op een een of andere manier verantwoordelijk voor het vogeltje. Als we niets zouden doen dan was de kans groot dat ze zou overlijden; het is nu eenmaal geen type vogel dat in Nederland in het wild zou overleven, zeker niet met de winter in aantocht.

Na meerdere pogingen om haar te vangen kreeg mijn collega haar te pakken en zat ze veilig in een plastic bak, terwijl we op zoek waren naar een oplossing. De dierenambulance vond het niet nodig om langs te komen en adviseerde om haar naar een vogelopvang te brengen. Het was al aan het einde van de dag en de vogelopvang gaf helaas geen gehoor. Dan moest ze maar mee naar huis; het belangrijkste was dat ze veilig zou zijn. Misschien dat hamster Spekkie het wel leuk zou vinden om wat gezelschap te hebben. Mocht het niks worden met een vogel in huis, dan kon ik haar altijd de volgende dag nog naar de vogelopvang brengen. Maar in plaats daarvan reed ik de volgende dag naar de dierenwinkel voor vogelvoer, trosgierst, bodembedekking, speeltjes; het complete pakket!

Ons nieuwe huisgenootje

Sinds ze bij ons in huis is gaat het met pieken en flinke dalen. Zeker de eerste paar dagen zat er aardig wat vooruitgang in. Het verwilderde verdween uit haar oogjes en ze begon zich iets comfortabeler te voelen in haar kooi. De trosgierst werd goed ontvangen en was binnen no-time op. Maar daarna stagneerde de voortgang eigenlijk. Ze springt nog steeds een klein beetje weg als we langslopen, terwijl ze het inmiddels wel prima vindt als we de kooi met onze handen aanraken. Het idee was om haar daarna trosgierst te voeren door de spijlen van de kooi, maar als we dat proberen dan breekt de hel los. Het lijkt wel alsof ze soms gewoon even helemaal in paniek raakt. Ook als we ’s avonds een serie kijken attendeert ze ons regelmatig op haar aanwezigheid met een aaneenschakeling van oorverdovend getetter. Wil ze aandacht, is ze bang of is ze juist aan het spelen? Geen idee.

We hebben overigens geen idee of het dwergpapegaaitje een jongetje of een meisje is; voor het gemak ga ik er maar vanuit dat het een meisje is. Het enige wat we weten aan de hand van het ringetje om haar poot, is dat ze afkomstig is van een fokker en dat ze geboren is in 2013. Omdat we nog niet zeker weten of we haar gaan houden hebben we ook nog geen definitieve naam gekozen. Verschillende namen zijn tot nu toe de revue gepasseerd, waaronder: Kwekkie (het luidruchtige zusje van Spekkie), Birdy, Dolfijntje en Aapie. Hopelijk zit er de komende week weer wat vooruitgang in. Als we haar tam kunnen krijgen zou dat het allemaal iets makkelijker/leuker maken! :)

Heb jij wel eens een vogeltje gehad?

Gerelateerde artikelen

Reacties

Laat je ook een reactie achter?

  • Fleur

    Awh wat een leukert! Hopelijk kan ze er snel een beetje aan wennen en gaat ‘het’ zich op zijn/haar gemak voelen! Wij hebben 15 jaar een parkiet gehad, dat was een mannetje en had een blauw snaveltje. Ik weet dat vrouwtjes een bruin snaveltje hebben maar of dat ook bij dit soort vogels is weet ik niet. Kan je er op internet niks over vinden? Hopelijk wordt het wat! Een vogel kan in ieder geval voor goed gezeldschap zorgen:).

    Reageer...
    • Lauriëtte

      Het schijnt bij dit soort vogeltjes heel erg lastig te zijn om het geslacht te bepalen, dan zouden we echt naar een dierenarts moeten! :) Wat leuk dat je zo lang een parkiet hebt gehad. Vooralsnog is ze niet heel erg gezellig, maar wat niet is kan nog komen!

      Reageer...
  • Mevrouw Marloes

    Aaahhhw wat een lief verhaal!!! Ik heb nooit een vogeltje gehad. Denk dat mijn kat het wel leuk had gevonden, maar de vogel niet zo… Wat is het vogeltje ook mooi zeg en fijn dat ze zo goed terecht is gekomen. :)

    Reageer...
    • Lauriëtte

      Hahaha, denk inderdaad dat je kat het geweldig had gevonden! ;)

      Reageer...
  • Anne

    Heb je wel een berichtje uitgezet via bijvoorbeeld fb om de rechtmatige eigenaar op te sporen? Als onze vogel per ongeluk weg zou vliegen zou ik dat super erg vinden. Maar als je de eigenaar niet kunt vinden, dan snap ik dat je hem/haar houdt. Probeer de vogel rustig te laten wennen aan je door je hand in de kooi te houden tot hij/zij rustig blijft. Neem de tijd! Op den duur zal hij/zij het niet meer zo spannend vinden en kun je verder met het tam maken. Veel succes!

    Reageer...
    • Lauriëtte

      Hey Anne, nee dat heb ik niet gedaan. Ik verwacht dat als iemand zijn/haar vogel kwijt is en dat erg vindt zelf de moeite doet om zijn/haar vogeltje weer te vinden. Ik hou websites in de gaten waar vermiste dieren worden gemeld en tot nu toe is ze daar nog niet verschenen. In de tussentijd geven wij haar een warm huisje waar er goed voor haar gezorgd wordt. :) Bedankt voor je tips!

      Reageer...
  • Lilian

    Wat een mooie verhaal! Wij hadden vroeger wel eens mereltjes die tegen het raam aan vlogen en die we dan water gaven en vogelzaad en de volgende dag waren ze weer weg. Ik hoop dat ze tam wordt en anders bestaat er misschien zoiets als een vogelfluisteraar die kan helpen? ;-)

    Reageer...
    • Lauriëtte

      Naww, wat lief ook van jullie! Misschien is een vogelfluisteraar nog niet eens zo’n gek idee ;)

      Reageer...
  • Micheline

    Hoi Lauriëtte, volgens mij is het een agapornis, een Fischeri. Ik (en nu wij) hebben jarenlang een agapornis (een andere ondersoort, een roseicolli bastaard) gehad, daarna grasparkieten, valkparkieten en catharina parkieten. Nu hebben we een jonge grasparkiet. Agapornissen zijn erg leuk, zeker als ze tam zijn en bij de een lukt dit beter dan bij de ander. Het kost altijd erg veel tijd en geduld. Agapornissen kunnen flink bijten, slopen en behoorlijk wat lawaai maken… maar je kan er ook veel lol mee hebben. Die van ons heette Bikkel en ging mee regelmatig mee onder de douche. De anderen heten Jimmy, Bobby, Pixie, Kermit en onze huidige huisgenoot heet Dokus. Waarschijnlijk op een na allemaal mannen, alleen bij de grasparkieten konden we dat met zekerheid zeggen.
    Wat leuk dat je hem mee genomen hebt. Ik vind het erg leuk zoals ze op je reageren en geluid maken. Ze hebben ook allemaal een heel eigen karakter. Heel veel plezier er mee!

    Reageer...
  • Photo Diary; voor alles is een eerste keer - Wish Flower

    […] vonden een verdwaald en verzwakt dwergpapegaaitje en besloten haar in huis te nemen om weer aan te laten sterken. Misschien konden we Birdy zelfs wel […]

    Reageer...
  • Het jaar 2017 in vogelvlucht - Wish Flower

    […] hadden we een nieuw huisdier erbij nadat Birdy het een goed idee vond om op mijn werk tegen het raam aan te vliegen. We hebben getracht haar een […]

    Reageer...
Laat een reactie achter

In samenwerking met
  • Interesse in een samenwerking?