Het kan niet allemaal tegelijkertijd

Adem in en adem uit… Het wordt met de dag chaotischer in mijn hoofd. Soms ervaar ik momentjes van paniek omdat ik even niet meer weet wat ik moet doen en waar ik moet beginnen. Het doet mij denken aan de uren voordat ik op vakantie ga, waarin ik mijn koffer aan het inpakken ben. Dan ren ik als een chaoot het hele huis door, begin ik overal aan, maak ik niks af en vervolgens is het hele huis een rommel en is mijn koffer leeg. Dat huis, is nu mijn hoofd. En dat halfuurtje van chaos tijdens het inpakken van mijn koffer, is iets langer geworden. Het is niet per se dat ik het druk heb, het is vooral het teveel willen doen, zonder het daadwerkelijk te doen. Het stapelt zich allemaal op en wordt alleen maar meer en meer…

Good old times…?

Hoewel ik de kans op een quarterlife crisis 2.0 vrij klein acht, realiseer ik mij wel dat er iets moet veranderen en ik het op deze manier niet lang vol ga houden. Waar ik drie jaar geleden geen idee had wat ik wilde doen, is het nu juist precies omgekeerd en heb ik honderden ideeën. Toch uit het zich in sommige gevallen hetzelfde. Als ik het ’s avonds of in het weekend even niet meer weet, kruip ik het liefst mijn bed in. Niet voor uren achter elkaar zoals toen, maar gewoon voor een kwartiertje. Nog iets waardoor er een belletje is gaan rinkelen: het stramien waarin alles snel, efficiënt en het liefst gisteren moet. Daar word je niet gelukkig van.

Mijn to-do-lijst

Wat wil je dan allemaal doen, vraag je je misschien af. Nou, dit ongeveer: voor mijn blog heb ik tientallen concepten in mijn text editor staan en meerdere grote projecten op de plank liggen. Die projecten zijn al voor de helft gerealiseerd. Ik moet het alleen nog afmaken en heb daar toch echt nog wat weken voor nodig. In mijn omgeving wordt wel eens gezegd dat ik mijn blog misschien even moet laten voor wat het is, maar het is mijn kindje. Mijn happy place. Daar kan en wil ik niet zomaar mee stoppen. Naast alle todo’s rondom mijn blog, heb ik ook nog de overgang op de insulinepomp, een nieuwbouwhuis waar ik eigenlijk op dit moment niks mee hoef te doen, maar toch continu in mijn gedachten is, het ambitieuze plan om zoveel mogelijk geld te sparen, met gevolg dat ik zoveel mogelijk projecten aangrijp waar ik mogelijk geld mee kan verdienen. En mijn werk is ook nog wel een dingetje; nu ben ik sowieso al vrij slecht in het ‘loslaten’ waardoor ik thuis in gedachten lekker doorwerk, maar doordat ik binnenkort over ga in een andere functie, is dat nu nog net iets erger dan normaal. Last but not least wil ik ook nog door iedereen aardig gevonden worden en, waar nodig en mogelijk, helpen. Het is teveel.

Weet je wat ik het ergste vind..? Dat sommige maandagochtenden als een verlossing voelen, omdat ik mij dan weer kan storten op mijn werk en alle twintigduizend andere dingen die ik eigenlijk ook nog moet en wil doen daardoor noodgedwongen even vergeet.

We gaan het anders doen

De laatste keer dat ik met de fiets naar werk ben gegaan, kan ik mij niet eens meer herinneren. Nu spelen de winterse temperaturen daar natuurlijk ook wel in mee; niets is zo comfortabel en lekker makkelijk als het pakken van de auto. Maar ik zou zo graag weer een beetje willen lanterfanten en genieten van het moment. Boeken lezen. Wandelen. Voor mij uit staren. Om daar meer tijd voor vrij te maken heb ik alles van mijn to-do-lijst op papier gezet en mij voorgenomen dat ik een gedeelte daarvan even on hold zet. Lastig, maar het kan niet allemaal tegelijkertijd. Gezondheid staat voorop, gevolgd door werk en het nieuwe huis. Even niet meer zoveel focus op het verdienen van geld (buiten loondienst om), nieuwe projecten en het continu maar willen verbeteren van mijn blog. Dat is voor nu goed zoals het is.

Wat doe jij als het even teveel lijkt te worden?

Gerelateerde artikelen

Reacties

Laat je ook een reactie achter?

  • Mylène

    Oh wow, ik heb dit nu ook wel een beetje. Het is allemaal weer eens te veel. Dus ik was alweer begonnen met sporten en oefeningen thuis doen, wat gezonder eten. Ik heb het idee dat als dat meer in balans is, dat de rest dan vanzelf wel komt. Uiteindelijk is het belangrijkste dat we voor onszelf goed kunnen zorgen. Dan komt dat geld en onze dromen wel, denk ik :)

    Reageer...
  • Fleur

    Heeeeeel herkenbaar dit probleem!
    Nu moet ik je wel zeggen, de laatste 4 dagen had ik sinds lange tijd weer eens écht vakantie zonder werk en dat voelt best goed. Ik had wel een paar dingen gepland staan, maar ook genoeg ruimte om lekker met een boek op de bank te kruipen of een nieuwe serie te ontdekken. Gewoon omdat ik vond dat het mocht en omdat het kan. Maar voor als nog is het verlangen naar rust nog steeds iets dat door mijn hoofd spookt!

    Reageer...
  • Jacqueline

    Ik zou ook wel wat meer balans in mijn drukke leven kunnen gebruiken. Toevallig heb ik nu dven vakantie, dus weer de mogelijkheid om bij te tanken. Maar van mij mogen die pieken wel wat minder!

    Reageer...
  • Anneleen

    Jammer genoeg best herkenbaar voor me. Ik merk de laatste tijd ook dat het vaak allemaal wat te veel voor me wordt. Dat is, in mijn ogen, niet erg maar natuurlijk wel belangrijk om hier alert voor te zijn! Ik heb ook een paar dagen de rem er op gezet, eventjes helemaal niets gedaan, wat gaan wandelen, … Dit heeft me goed geholpen toen… Verzorg jezelf goed, Lauriëtte! X

    Reageer...
    • Lauriëtte

      Lief Anneleen! Wandelen kan inderdaad erg rustgevend zijn! :)

      Reageer...
  • annouska

    Ik noem dit soort momenten altijd de stress cirle of life! Iedereen komt er wel eens in terecht en het is zo moeilijk om er uit te komen. Laatst zat ik er zelf ook weer in en ik werd helemaal gek van mijzelf. Dus ik besloot twee dingen te doen, ik maakte een notitieboekje waar ik al mijn gedachten kort en krachtig op kon schrijven op het moment dat mijn gedachten een loopje met mij maakte. En elke avond voor het slapen gaan maakte ik een to do lijst voor de volgende dag waar ik daarna niet meer aan mocht denken omdat ik nog even wat ontspannends ging doen (lezen, mediteren of even een goed gesprek over koetjes en kalfjes met mijn vriend). Na een tijdje begon te rust terug te keren.

    Het is gewoon net jezelf een halt weten te roepen zodat je uit die cirkel kan stappen. Alleen hoe je dat doet is vaak het lastigste. Sterkte ermee!

    Reageer...
    • Lauriëtte

      Dankjewel Annouska! Het opschrijven van de gedachten kan inderdaad wel helpen, misschien moet ik ook maar eens een boekje bij mijn bed leggen! :)

      Reageer...
Laat een reactie achter

In samenwerking met
  • Interesse in een samenwerking?