Zeg, heb jij eigenlijk nog wel Diabetes?

Het is alweer eventjes geleden dat ik een diabetes gerelateerd artikel heb geschreven. Zonder reden overigens, de afgelopen twee maanden had ik gewoon niet zoveel te vertellen. Toen ik een tijdje geleden tussen mijn zoekresultaten zag dat er gezocht was op “Diabetes voorbij” moest ik stiekem wel een beetje grinniken. Mijn eerste reactie was een beetje kort door de bocht. Want hallo, iedereen weet toch dat diabetes een chronische ziekte is? Maar een minuut later realiseerde ik mij dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend is en dat het daarom geen hele vreemde gedachte is.

Om gelijk maar even antwoord te geven en eventuele misverstanden te voorkomen; Ja, ik heb nog diabetes. Dat ik er even niet over schrijf betekent natuurlijk nog niet dat dat het over is, maar misschien is het inderdaad wel tijd voor een update. Het gaat allemaal redelijk. Het gaat niet super, maar ook niet slecht. Het is inmiddels allemaal zo normaal dat ik het soms vervelend begin te vinden om erover te praten. Terwijl ik er aan de andere kant juist heel erg graag over wil praten. Begrijp je het nog?

On to the next project

Het is onderdeel geworden van mijn leven. Ik ben er aan gewend geraakt. En als je ergens gewend aan raakt is het soms erg vervelend als je geconfronteerd wordt met hoe het ‘toen’ was. Want ‘toen’, dat is niet meer. Dit is de nieuwe standaard. Dit is normaal. Enerzijds ben ik veel minder bezig met mijn waarden en het hebben van diabetes. Soms lijkt het zelfs allemaal vanzelf te gaan. Maar anderzijds ben ik er ook wel een beetje klaar mee en voelt het als een project waar ik vol enthousiasme aan begon en inmiddels graag in de prullenbak wil gooien. What’s next?

Vorig jaar april ben ik in het diepe gegooid en vervolgens vrij snel alleen gelaten. Opzich geen probleem, want ik kan mijzelf prima redden. Bij het ziekenhuis waar ik onder behandeling was kon ik terecht op de momenten dat ik daar behoefte aan had, maar dat voelde voor mij te vrijblijvend. Ik heb soms gewoon een schop onder mijn hol nodig, iemand die mij niet alleen vertelt hoe het niet werkt, maar vooral vertelt hoe het wel werkt. Iemand die samen met mij op ontdekkingstocht gaat en mij ondertussen een beetje in de gaten houdt. Iemand die samen met mij aan de toekomst werkt… Precies om die redenen heb ik begin dit jaar besloten om mij aan te melden bij Diabeter, een gespecialiseerd behandelcentrum voor diabetes bij kinderen en jong-volwassenen!

De eerste afspraak bij Diabeter

Gisterenochtend had ik mijn eerste afspraak en dat was fijn. Het uitzicht vanuit de wachtkamer is overigens prachtig! Beste locatie ever! Normaal gesproken moest ik bloed laten prikken en had ik een week later de uitslag van mijn HbA1c. Deze keer was dat allemaal in vijf minuten gepiept. Net zoals mijn vorige HbA1c in oktober/november was het eigenlijk aan de lage kant, maar daar gaan we vanaf nu aan werken. Ik heb mijn nieuwe internist en diabetesverpleegkundige ontmoet en ontmoet over drie weken ook mijn nieuwe diëtiste. Het wordt tijd om mijn koppie weer uit het zand te halen en weer verder te gaan, met een nieuw behandelteam! :)