501
7

Hardloopkriebels; de wil is er, maar de drive (nog) niet

Als we in ons nieuwe huis haakjes willen ophangen hebben we eerst nieuwe handdoekjes nodig zodat we de hoogte kunnen bepalen. Daarvoor moeten we naar de stad, wat op zich geen probleem is; we zijn tenslotte niet voor niets naast het metrostation gaan wonen dat ons in tien minuten naar het centrum van Rotterdam brengt. Wat ik wel een ‘probleem’ vind, is dat vandaag de Rotterdamse marathon is. Juist de drukte en mensenmassa op dit soort dagen heeft ons weggejaagd uit het centrum. We besluiten ondanks de marathon toch te gaan, want die haakjes moeten aan de muur.

Marathonenergie

Als ik uit de metro stap en het metrostation uitloop, zie ik overal om mij heen hardlopers, samen met hun supporters. De meeste hardlopers zijn blij en euforisch; ze hebben het gehaald! In de koopgoot hoor je de bas van de muziek die op de Coolsingel speelt. Er is een bepaald soort energie, waarvan ik kriebels in mijn buik krijg. Hoe gaaf is het als je op de Coolsingel over de finish komt. Met luide muziek, support langs de weg en bovenal: een gevoel van trots!

Zoals ik al eens eerder heb gezegd vind ik mensen die marathons lopen gekkies, maar ik begrijp ze ook. En toch, hoe goed ik die wil en die drive begrijp; krijg ik het voor elkaar om toch weer ‘te stoppen’ met hardlopen. Steeds als we ons eerste doel bereiken, gooi ik het bijltje er weer bij neer. Stom, maar ook begrijpelijk. Want als ik dat doel heb bereikt, dan ‘vind ik het wel weer even goed’. De wil om over te schakelen naar het volgende doel is er op zich wel, maar waar het vorig jaar de overstap op mijn insulinepomp was, zorgde dit jaar de verhuizing en de aanloop daar naartoe ervoor dat ik het hardlopen weer op een laag pitje zette.

Weer beginnen met hardlopen

Zelfs nu, terwijl de verhuizing er ‘in principe’ opzit, is het in mijn hoofd nog steeds veel te druk om überhaupt aan hardlopen te denken. Terwijl het hardlopen er misschien juist aan bij zou kunnen dragen om mijn hoofd weer leger te krijgen en negatieve energie om te zetten in positieve energie. Ik ben niet voor niets tijdens mijn hele quarterlife crisis periode begonnen met hardlopen onder begeleiding van Vitaalpunt. De hardloopdoelen zijn er en terwijl ik daar aan denk merk ik dat ik dezelfde kriebels in mijn buik voel, als toen ik in de koopgoot de marathonenergie voelde. De weg naar de doelen toe, die zie ik op zich ook wel voor me. Ik zal niet veranderen in een hardloopgekkie en leg de lat op een realistische hoogte; de doelen zijn haalbaar. Nu moet ik alleen mijzelf nog zover zien te krijgen dat ik mijn hardloopschoenen weer aantrek.

Hoe motiveer jij jezelf om je hardloopschoenen weer aan te trekken?Disclaimer