3858
2

De insulinepomp die toch niet zo waterdicht bleek te zijn

Het was eigenlijk pas op de dag voordat we naar Dubrovnik vertrokken, dat ik mij realiseerde dat dit de eerste échte zonvakantie zou worden, samen met mijn insulinepomp. Nu is dat op zich niet heel spannend; ik heb dankzij mijn tripjes naar Girona en de vakantie naar Frankrijk vorig jaar al aardig wat ervaring opgedaan en weet dus wat er zo ongeveer allemaal bij komt kijken om met een insulinepomp in het buitenland te zijn. Maar hoe het met een insulinepomp is om de hele dag in bikini in de zon en in/bij het zwembad te liggen, wist ik nog niet. Al snel liep ik rond met verschillende vragen. Waar laat ik mijn insulinepomp als ik alleen mijn bikini aanheb? Hoe zorg ik ervoor dat de pomp niet te warm wordt in de brandende zon? Zal ik met de pomp gaan zwemmen, of niet? Als ik mijn pomp afkoppel tijdens het zwemmen, hoe ga ik dan het insulinetekort compenseren, zonder dat ik gelijk een hypo krijg? En zo ging dat nog even door…

“We zien het wel”

Omdat ik mezelf met al die vragen vrij snel zat was, besloot ik voor een andere aanpak te gaan. De “we zien het wel” aanpak. Geeft een hele hoop rust en ik raad het iedereen echt van harte aan. Voor het geval dat er iets mis zou gaan, had ik een aantal back-up spullen bij me. Insulinepennen voor als mijn pomp ermee op zou houden, een extra sensor en extra teststrips voor als mijn glucosesensor ermee op zou houden en nog een hele zooi andere ‘voor het geval dat’ spulletjes.

Op dinsdag kwamen we aan in het hotel waar we ruim tien (!!) dagen zouden verblijven. Omdat onze kamer nog niet gereed was, besloten we te gaan lunchen en ’s middags pas te gaan zwemmen. We konden kiezen tussen het strand en het zwembad en kozen ervoor om op deze eerste vakantiedag een duik te nemen in de kristalheldere zee. Voor onze tweede vakantiedag stond er niet heel veel anders op de planning, maar gingen we in plaats van naar het strand, deze dag naar het zwembad. Omdat mijn bloedglucose als gevolg van het lekkere ontbijt aan de hoge kant was, vond ik het eigenlijk niet zo prettig om mijn insulinepomp los te koppelen. Ik had die insuline nu hard nodig! Gelukkig schijnt de MiniMed 640G hartstikke waterproof te zijn en besloot ik daarom mét mijn pomp te gaan zwemmen. Waar ik de insulinepomp in combinatie met mijn bikini moest laten had ik overigens vrij snel uitgevogeld; eerst had ik hem aan mijn bikinibroekje gehangen, en zolang je continu je broekje omhoog blijft hijsen, gaat dat best aardig…. Maar aan de achterkant van mijn bikinitopje vond ik het toch een stuk prettiger. Je kunt er dan alleen iets minder makkelijk bij.

Was het maar een grapje geweest…

De eerste keer mét insulinepomp zwemmen ging top. Hij maakte zijn belofte waar en was hartstikke waterproof. Een paar uurtjes later was mijn bloedglucose nog steeds aan de hoge kant en besloot ik voor een tweede keer met insulinepomp te gaan zwemmen. Na een paar minuten in het water begon de pomp te trillen. Omdat ik het vermoeden had dat het een alarm was voor mijn hoge bloedglucose (dankzij de communicatie met mijn sensor) en ik er zelf even niet zo goed bij kon, vroeg ik gekscherend aan mijn vriend: “En?! Hoe hoog zit ik nu?”, terwijl ik mijn rug en dus ook mijn insulinepomp naar mijn vriend toedraaide. Na een korte stilte antwoordde mijn vriend:

Eeeuh, kritieke pompfout…?

Eerst dacht ik nog dat hij een grapje maakte. Maar toen begon het langzaam door te dringen dat dat helemaal niet grappig was en dat zo’n boodschap ook niet zomaar verzonnen kon zijn. Snel sprong ik het water uit, in de hoop om nog iets te kunnen redden, maar ik kon niks meer. Kapot. Stuk. Einde verhaal. Er stond mij iets van bij dat Medtronic een 24-uurs service had voor als je pomp ermee ophield. Vijf minuten later had ik al contact met ze en vertelden ze dat er zeer waarschijnlijk door een klein haarscheurtje toch water in de pomp was gekomen. Maaaaar, hoe vervelend het ook allemaal was, er zou binnen 24 uur een nieuwe pomp bij mij in Dubrovnik zijn. Ondertussen probeerde ik mijn bloedglucose onder controle te houden met met backup insulinepennen (driewerf hoera voor het feit dat ik die bij mij had) en ging dat eigenlijk best wel aardig.

De insulinepomp die toch niet zo waterdicht bleek te zijn

Beste klantenservice óóit!

De 24 uur werden 32 uur, maar ik had in ieder geval weer een nieuwe insulinepomp! Ondanks het formaat van de pomp vrij klein is, kwam deze in een mega grote plastic zak. Op de bijgeleverde orderbevestiging kon ik terugzien dat de insulinepomp vanuit Amsterdam per vliegtuig naar Düsseldorf en München was gegaan, om vervolgens door te vliegen naar Zagreb, de hoofdstad van Kroatië. Vanaf daar heeft een koerier (hulde) de afstand van 611 kilometer afgelegd om de pomp van Zagreb naar Dubrovnik te rijden; en dat allemaal zodat ik vervolgens weer zorgeloos van mijn vakantie kon genieten. Een betere service had ik mij niet kunnen wensen! En voor de volgende keer, ondanks dat mijn nieuwe insulinepomp op dit moment waarschijnlijk nog wel waterdicht is, zal ik deze niet snel nog een keer meenemen in het water ;)

Ben jij wel eens met je insulinepomp gaan zwemmen?