Afscheid nemen van mijn lieve Swiftie

Vorig jaar besloot ik een auto te kopen. Ik ging namelijk werken in Amsterdam en de afstand dit ik elke dag moest afleggen was beter te doen met een auto dan met het openbaar vervoer. De eisen voor mijn eerste auto waren al snel duidelijk. Het moest en zou een klein rood racemonstertje worden en al snel kwamen we uit op een Suzuki Swift. We vonden een prachtig rood exemplaar bij een dealer om de hoek, de proefrit was geslaagd en twee weken later kon ik zeggen dat ik mijn eerste auto had gekocht!

Suzuki Swift

Tijdens de proefrit Swiftie laten zien aan mijn ouders en oma!

Suzuki Swift

Trots op mijn eerste auto! Net opgehaald bij de dealer! :D

Na iets minder dan anderhalf jaar, ga ik afscheid nemen van mijn mooie rode Suzuki Swift, ook wel Swiftie genoemd. Hoe dat ontstaan is weet ik eigenlijk niet, maar het bekt wel lekker ;) Aangezien mijn nieuwe baan om de hoek is heb ik eigenlijk geen auto meer nodig. Hoe mooi die ook is, voor een stilstaande auto kost het maandelijks toch aardig wat geld en daarom heb ik besloten om hem te gaan verkopen. Als je er op een rationele manier naar kijkt is het een logische keuze. Maar toch krijg ik wel een brok in mijn keel als ik bedenkt dat mijn mooie rode auto, mijn allereerste auto, straks weg is :(

Het enige waar ik op kan hopen, is dat Swiftie straks goed verzorgd gaat worden door de nieuwe eigenaar of eigenaresse. Mocht je zelf interesse hebben, of iemand in je omgeving kennen die op zoek is naar een prachtige auto, let me know!

Hebben jullie al eens je eerste auto verkocht? Vonden jullie dat ook zo lastig? :(